Zabił i zjadł kolegę z celi
Tak się kończy pobłażanie bandytom. Kanibalizm! I to w środku zjednoczonej Europy, w przypominającym hotel francuskim więzieniu. Skazany za gwałt Nicolas Cocaign (39 l.) zamordował towarzysza z celi. A potem wyciął mu płuca i zjadł – przyrządzone z oliwą, cebulą, solą i pieprzem! Zbrodniarz stanął przed sądem. Ale jedyne, co można mu zrobić, to przedłużyć odsiadkę do dożywocia.
Wszystko rozegrało się 2 stycznia 2007 roku w Rouen. Poszło o drobiazg, ale nudzącym się w wypasionych celach więźniom niewiele trzeba. Cocaign oskarżył kompana, że zapchał toaletę. Thierry Baudry (†41 l.) otrzymał kilkanaście ciosów w głowę i brzuch. A gdy już leżał, morderca założył mu na głowę worek i udusił.
To bestii nie wystarczyło. Cocaign scyzorykiem rozkroił ofierze pierś, wyciął kawałek płuc i zjadł je po przyrządzeniu na maszynce, którą o dziwo, też miał w celi. Przed sądem kanibal zeznał, że chciał "posiąść duszę" współwięźnia. Ale potem wyznał, że bardzo chciał dowiedzieć się, jak smakuje ludzkie mięso.
Wszystko to widział trzeci z więźniów – David Lagrue (†36 l.).
Próbował rozdzielić walczących, ale mu się nie udało. Siadł i patrzył. Wstrząśnięty widokiem zbrodni w ubiegłym roku popełnił samobójstwo.
Obrońca Cocaigna stara się przekonać sąd, że kanibala trzeba leczyć. Zbrodniarz prawdopodobnie zostanie skazany na dożywocie. Oby w pojedynczej celi!
Kanibale zjedli 16-latkę. Z ziemniakami
Sprawa dwóch mężczyzn, którzy są oskarżeni o to, że zabili swoją 16-letnią koleżankę, a jej ciało pocięli na kawałki i upiekli z ziemniakami, jest obecnie jednym z najgłośniejszych tematów w Rosji.
Rozprawa sądowa w sprawie morderstwa i aktu kanibalizmu dokonanego na 16-letniej uczennicy musiała zostać przełożona po tym, jak przysięgli źle się poczuli w trakcie oglądania zdjęć stanowiących materiał dowodowy.
19 stycznia ubiegłego roku 16-letnia Karina Barduchian powiedziała rodzicom, że idzie na spacer. W rzeczywistości poszła spotkać się ze starszymi o trzy lata kolegami: Jurijem Możnowem i Maksymem Gołowatskim. W Maksymie była zakochana, więc chętnie została w wynajmowanym przez nich mieszkaniu na noc. Wszystko działo się w rosyjskim Sankt Petersburgu.
Zgodnie z ustaleniami prokuratury mężczyźni utopili nastolatkę w wannie. Następnie, jak podaje agencja Interfaks, jej ciało poćwiartowali (Maksym Gołowatski pracował wcześniej jako rzeźnik), upiekli z ziemniakami (niektóre źródła podają, że jednak ugotowali) i zjedli. Według brytyjskiego Dailymaila mięsem 16-latki dwaj zwyrodnialcy poczęstowali też swoją współlokatorkę, Ekaterinę Zinowjewą, która niczego nie podejrzewała.
31 stycznia przechodnie znaleźli w śmietniku przy ulicy worek z jelitami i ludzką skórą. Natychmiast poinformowano o tym policję. 3 lutego w innym śmietniku, wśród puszek, znaleziono głowę. Badania DNA potwierdziły, że szczątki należały do tej samej osoby. Wkrótce ustalono, że była nią zaginiona 19 stycznia 2009 roku Karina Barduchian. Jej rodzicom zawalił się świat.
Jak podają media, dwaj kanibale od razu przyznali się do wszystkiego. Prokuratorom tłumaczyli, że byli pijani i głodni, a poza tym oni są Gotami, a Karina utożsamiała się z subkulturą Emo. Goci, jak mówili Jurij i Maksym, nie lubią Emo.
Zabił, zgwałcił, zjadł i zrobił karierę - Issei Sagawa - opis makabra
Issei Sagawa wierzył, że kocha kobiety. I nie widział innego sposobu by to wyrazić jak zjadać ich ciała. Nie był w tym odosobniony. Wielu seryjnych morderców zjadało swoje ofiary w całości lub ich części, np. Andriej Czikatiło, Jeff Dahmer, Albert Fish, Ed Gein, Ed Kemper, Henry Lee Lucas i wielu innych.
Issei był inteligentnym studentem, który miał niebywałą obsesję na punkcie wysokich kobiet. Fantazje jednak nie wystarczały. Zaczął interesować się niemiecką nauczycielką na uniwersytecie Wako w Tokio. Studiował tam literaturę angielską.
'Gdy zobaczyłem tą kobietę na ulicy, zastanowiłem się, czy mógłbym ją zjeść.'
Pewnego letniego dnia zakradł się do okna jej mieszkania, chciał ją zabić. Ku jego radości, nauczycielka spała. Była naga. Rozejrzał się za czymś, czym mógłby ją zabić. Zobaczył parasolkę. W tym czasie kobieta obudziła się. Gdy go zobaczyła, zaczęła krzyczeć. Sagawa wystraszył się i uciekł.
Jednak Issei nie zapomniał o swoich fascynacjach. Zbliżyć się do kobiety... to nie było nic trudnego. Musiał tylko lepiej się przygotować a z pewnością zaspokoi swoje pragnienia. Zaczął planować kolejną
próbę. Teraz szukał kobiety, która z całą pewnością nie mogłaby mu uciec ani w niczym przeszkodzić.
Znalazł taką kobietę dopiero kilka lat później, w Paryżu. Nie mógł zapomnieć o jej fantastycznie białej skórze, fantastycznych pośladkach.
Podczas pobytu w Paryżu, gdzie studiował, w roku 1981 Issei zauważył pewną piękną kobietę. Renee Hartevelt była Niemką. Gdy siedział obok niej na zajęciach nie myślał o niczym innym tylko o jej białej skórze na dłoniach. Była doskonałą kobietą. Idealnie spełniała jego wymagania. Dlatego też musiał teraz być o wiele bardziej ostrożny i dokładny.
Renee była 25-letnia panną. Płynnie posługiwała się trzema językami, chciała też ukończyć studia z literatury francuskiej. Sagawa poprosił ją o pomoc w nauce języka niemieckiego. Zaoferował wysoką zapłatę. Renee zgodziła się.
Po pewnym czasie Renee polubiła swojego ucznia. Mogła z nim rozmawiać na wszystkie tematy. Issei pisał do niej miłosne listy, zapraszał na koncerty i wystawy. Renee często zapraszała go do siebie na herbatę. Czasem nawet razem tańczyli. To wszystko bardzo podobało się Sagawie. Znalazł w tej kobiecie coś wspaniałego. Mimo że był skłonny ją pokochać, nadal chciał ją tylko posiąść i zniszczyć.
Pewnego dnia zaprosił ją do siebie na obiad. Po obiedzie poprosiłby czytała mu jego ulubionych niemieckich pisarzy. Gdy wyszła, Issei długo wąchał i lizał miejsca, na których siedziała Renee. Przysiągł sobie też, że ją zje. To sprawi, że będzie Renee będzie już na zawsze tylko jego.
Wkrótce potem znów zaprosił ją na obiad. Przygotował magnetofon. Chciał nagrać jej głos, gdy głośno czytała po niemiecku. Renee zgodziła się. 11 czerwca 1981 roku miały spełnić się wszystkie fantazje Issei Sagawy.
Gdy przyszła poczęstował ją herbatą. Usiedli na podłodze, w japońskim stylu. Do jej filiżanki dolał też trochę whisky. Gdy whisky zaczęła działać, Issei wyznał Renee swoją miłość i zaproponował seks.
Renee odmówiła. Bardzo go lubiła, ale nie był dla niej atrakcyjny. Chciała być tylko jego przyjaciółką.
Wtedy Sagawa wstał. Podszedł do półki, wziął książkę. Włączył magnetofon i Renee zaczęła czytać.
Gdy Renee głośno czytała, Issei podszedł do niej od tyłu i strzelił. Trafił w szyję. Opadła na krześle. Issei mówił do niej, jednak nie odpowiadała. Był nieco zdziwiony, że wszystko poszło tak łatwo i szybko. Na podłodze było coraz więcej krwi, którą zaczął wycierać. Po chwili jednak przestał sprzątać.
Zaczął ją rozbierać. Bardzo trudno rozbiera się trupa. Jednak był bardzo zadowolony, Renee nie mogła teraz odmówić. Należała do niego. Chwycił nóż i odciął sutek z jej lewej piersi i kawałek nosa. Zjadł je.
'Chwyciłem ją za udo, ale nie wiedziałem od czego mam zacząć, co zjeść najpierw.'
Chwycił jej prawy pośladek, jednak trudno było go odciąć lub ugryźć. Zaczął kawałek po kawałku rozcinać jej ciało.
Po pewnym czasie stwierdził, że żółta substancja, która zaczęła wypływać z ran zadanych nożem, nie ma żadnego zapachu. Robił coraz głębsze nacięcia, w końcu dostał się do czystego mięsa. Spróbował. Rozpływało się w ustach jak surowy tuńczyk.
Następnie chwycił elektryczny nóż i zaczął rozkawałkowywać zwłoki. Kilka kawałków mięsa usmażył i zjadł z musztardą. Zrobił też kilka zdjęć. Uprawiał seks ze zwłokami. Mówił martwej Renee, że ją kocha.
'Gdy ją przyciskałem, słyszałem jak z płuc uchodzi powietrze.'
Podczas kolejnych posiłków słuchał taśmy z nagranym głosem Renee. Jej bieliznę używał jako serwetki. Odciął jej piersi i zaczął smażyć. Jednak nie smakowały mu, były zbyt tłuste. Zdecydowanie smaczniejsze były uda owej dziewczyny.
Gdy zjadł już wszystko na co miał ochotę, zwłoki Renee położył w łóżku obok siebie. Wiedział, że rano będzie musiał się tego pozbyć.
Następnego ranka ciało jeszcze nie wydawało żadnego dziwnego zapachu. Issei zaczął dalej smakować pozostałe części ciała. Teraz skupił swoja uwagę na rękach, które to tak mu się podobały.
'Nie miałem pojęcia, że to może smakować tak wspaniale.'
Sagawa był tez ciekaw jak smakują te mniej apetyczne części ciała. Zaczął od odbytu. Wyciął go i włożył do ust. Po chwili jednak go wypluł, ponieważ zapach był nie do zniesienia. Spróbował go usmażyć, jednak to nie zniszczyło odoru. Wyrzucił tą część ciała.
W tym czasie nad ciałem zaczęły już latać ogromne muchy. Wtedy Sagawa zdał sobie sprawę że powoli traci Renee.
Zaczął rąbać ciało na kawałki, które następnie wkładał do walizek w tym celu zakupionych. Nawet podczas tej czynności czuł ogromne podniecenie seksualne. Masturbował się przy pomocy ręki Renee. Zaczął przeżuwać resztki jej nosa. Słyszał jak w jego ustach chrupią chrząstki. Wargi dziewczyny odciął i odłożył na bok. Pomyślał, że przydadzą mu się później.
'Chciałem jej język. Nie mogłem otworzyć jej dolnej szczęki, ale wyciągnąłem język między zębami.'
Odciął język, włożył do ust. W lustrze obserwował siebie żującego ową część ciała. Następnie wydłubał oczy.
Na końcu zaczął przyglądać się i badać organy wewnętrzne. Potem odciął Renee głowę. Brakowało w niej tylu organów, że przypominała pustą czaszkę. Powiesił ją za włosy na przeciwko siebie. żując oko doszedł do wniosku, że jest ludożercą.
Gdy skończył pakować części ciała do walizek minęła północ. Wezwał taksówkę. Pojechał do parku, miał zamiar wyrzucić walizki do stawu. Jednak wszędzie byli jacyś ludzie. W końcu porzucił walizki.
Gdy Issei wracał do domu, ktoś zauważył dłoń która wystawała z jednej z walizek. Wezwano policję, która dokonała makabrycznego odkrycia.
Przez następne dni Issei zjadał pozostałe w lodówce części Renee. Z każdym kolejnym dniem smakowały znacznie lepiej.
Gdy po dwóch dniach do drzwi mieszkania Sagawy zapukali policjanci, Issei bez słowa wpuścił ich do środka. Policjanci otworzyli lodówkę, odkryli w niej części kobiecego ciała, w tym usta. Sagawa swobodnie opowiedział o tym co zrobił. Dodał też, że jest umysłowo chory.
Przedstawione dowody przekonały sędziego, że Sagawa jest psychicznie chory i nie powinien mieć procesu. Issei trafił do zamkniętego zakładu psychiatrycznego. Lekarze którzy go badali, stwierdzili że nigdy nie był w żaden sposób leczony.
Podczas pobytu w szpitalu Issei czytał bardzo dużo książek poświęconych innym ludożercom.
'Zdałem sobie sprawę z tego, że nie jestem nikim niezwykłym.'
Z owych książek nauczył się również, jak popełniać tego typu zbrodnie by nie dać się złapać.
W 1984 roku Issei wyjechał do Japonii. Stało się to dzięki pieniądzom jego ojca, który zapłacił za to by Sagawa został przeniesiony do szpitala psychiatrycznego w Tokio. Szef tamtejszego szpitala był temu bardzo przeciwny, uważał że Issei jest całkowicie zdrowy i powinien wylądować w więzieniu.
Issei spędził tam tylko 15 miesięcy. Dzięki staraniom swego ojca wyszedł na wolność w sierpniu 1985 roku.
Sagawa bardzo lubił głośno mówić o tym czego dokonał. Wystąpił w kilku filmach pornograficznych i napisał cztery nowele. Książka w której szczegółowo opisywał swoją zbrodnię sprzedała się w ponad 20 tysiącach egzemplarzy. Dzięki swemu ojcu mógł głośno mówić o morderstwie z którego był dumny.
Sagawa wciąż pozostaje w blasku reflektorów. Udziela wielu wywiadów, jest gościem wielu programów telewizyjnych. Jest bardzo zadowolony z owej popularności.
'Publiczność zrobiła ze mnie ojca chrzestnego ludożerstwa, jestem z tego powodu bardzo zadowolony.'
Na swojej stronie internetowej Issei wyjawia sekrety owej zbrodni, przekonuje też dlaczego ludożerstwo nie jest takie złe. Można tam też znaleźć obrazy które wyszły spod ręki Sagawy.
Issei pragnie by zjadła go jakaś młoda europejska kobieta. Tylko to go uratuje i wyzwoli.
Panel Piwny:
Jednak miałem znajomych na Niebuszewie którzy zweryfikowali całą historię mianowicie...
.png "Smile")
Wygląd liniowy
